> nieuws

Nieuws

 
10 juli 2022

De gevangenen bezoeken

'Zo hebben sommigen zonder het te weten engelen ontvangen',  zo klonk het zondag 10 juli in de bijbellezing uit de brief aan de Hebreeën 13 in de Kogerkerk.  Daar sloten de Doopsgezinde Gemeenten van Koog/Westzaan/Zaandijk, de Kogerkerk en wijzelf het jaarthema rond Barmhartigheid gezamenlijk af.  
Met als spreker Irinda de Groen, directeur van de diaconale stichting Gevangenenzorg 'de Sluis'.  Zij sprak over het 'extra' werk dat deze stichting in de grote gevangenis in Westzaan kan verrichten:  het assisteren van bezoeken van kinderen aan hun vaders, lotgenotencontact voor de families, koffieschenken bij de kerkdiensten, kleding verstrekken en persoonlijke trainingen over schuld en schaamte.  
Een breed pakket waarvoor financiële en vrijwillige hulp onontbeerbaar is.  Zie hun website www.dsgdesluis.nl 


Dat gevangenen in de lezing met engelen werden vergeleken, in onze Bijbel, dat was voor Irinda en de meeste aanwezigen nieuw. Natuurlijk 'zitten' ze niet voor niets. Maar dan, als je weer uit de gevangenis komt..  Dan is het fijn als je je daad enigszins een plek hebt kunnen geven, en daarbij hulp ontvangt in het opstarten van je leven. Het belangrijkste uitgangspunt bij dit alles is dat we de gevangene als mens zien, serieus nemen en benaderen. 'Neem mij aan zoals ik ben' werd gezongen (lied 833). 


Het was een geanimeerd samenzijn. Wat fijn om dit met drie gemeenten gezamenlijk te vieren. Voor ons vormt het een bruggetje naar het nieuwe jaarthema 'Een wereld van verschil'. Misschien vinden we als gemeente het komende jaar een weg om ook zelf die kloof tussen 'binnen de muren' en 'buiten de muren' te overbruggen.  Voor nu:  mocht u herenkleding over hebben, of herenschoenen: levert u die dan in bij de Dorcaswinkel op de Westzijde in Zaandam.  Vandaar gaan ze dan naar de gevangenen.   
Met dank aan de voorgangers Hanna van Dorssen, Cocky Brouwer en Hanneke van der Sluis. 

Gedicht van een gevangene

Ik tel de dagen in deze zee van eindeloze leegte.
Ik zeef de zin en de onzin.
Ik sleep mij geestloos door de sleur van dit bestaan
dag na dag, uur na uur.

De tergende tijd blijft verder gaan.
Ik kijk in de spiegel en zie mijn vader staan. 
Mijn vader, was jij niet dat symbool in mijn bestaan?
Mijn hand rustte op die van jou.
Mijn hart vertrouwde op dat van jou. 

Ik denk aan jou als de last van het leven mij neerslaat.
Dan sta ik weer op. 
Mijn gekneusde ijzige lijf dwing ik langzaam omhoog.
Ik denk wat jij mij toen zei:
'Geef nooit op. Nooit mag je opgeven.
Al is de druk nog zo groot, met pijn doorweven.
Sta op. Ga verder. Wees sterk. Kom omhoog.'


Terug
 
Meer informatie Facebook   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Zaanstreek
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2022 Doopsgezind.nl